در دهه 80 حد فاصل 1380 تا 1390 اقتصاد ایران در چندین بخش دچار تحولات عجیبی بود ، کمترین کاهش ارزش پول ملی و بیشترین رشد اقتصادی

در دهه 80 تنظیم و اجرای سیاست های معطوف به نقدینگی بخش های تولیدی به ویژه بخش خصوصی و ادامه روند جهت گیری سیاست های کلان اقتصادی با هدف رشد تولید و اشتغال در فضای توام با تورم (بصورت محدود) باعث شد تا اقتصاد ایران شاهد رشد 4.7% درصدی بشه.

سال 1381 سال اجرای برنامه سوم توسعه اقتصادی بود(سومین سال) روند ملایم افزایش قیمت نفت در بازارهای بین المللی در حالی در فضای جهانی شاهد بودیم که با اجرای سیاست‌های پولی و اعتباری که به تامین سرمایه در گردش بخش های تولیدی و رشد تولید و کنترل تورم حرکت میکرد باعث شد که اقتصاد ایران در مسیر رشد مثبت و متعادل قرار بگیره به طوری که رشد تولید ناخالص داخلی به قیمت ثابت سال 1376 در این سال به 7.5% رسید که در مقایسه با رشد 3.3% سال 1380 از افزایش چشمگیری برخوردار شد که باعث شد اقتصاد ایران در سال 1381 از بیشترین میزان رشد برخوردار بشه.

سال 82 که چهارمین سال اجرای برنامه توسعه بود که در این سال میزان رشد اقتصادی نسبت به سال 81 کاهش یافت به طوری که رشد تولید ناخالص داخلی به قیمت‌های ثابت سال 1376 به 6.7 % رسید که در مقایسه با نرخ رشد در برنامه سوم توسعه نشان از تحقق اهداف رشد اقتصادی برنامه سوم توسعه داشت.(البته فضای باز اقتصادی و تاثیر گذاری در بازار جاهانی به واسطه افزایش قیمت نفت و درآمد های حاصل از فروش نفت یکی از عوامل مهم در راستای اجرای برنامه سوم توسعه داشت که همه و همه در خدمت تولید و خدمات بود)

سال 1384 مصادف با اولین سال اجرای برنامه چهارم توسعه تولید ناخالص داخلی به قیمت پایه با رشد حدود 0.6% نسبت به سال 1383 به 5.4% رسید. در این سال تولید ناخالص داخلی به قیمت پایه بدون نفت نیز از رشد 6% داشت که دلیل اصلی این افزایش رشد قیمت جهانی گاز و شروع سرمایه گذاری ها و جدید نسبت به سایر بخش‌های اقتصادی بود.

سال 1385 تولید ناخالص داخلی به قیمت‌های ثابت با رشد 0.8% نسبت به سال 1384 به 6.2% رسید.د( تولید ناخالص داخلی به قیمت پایه بدون نفت نیز 6.6% رشد کرد که دلیل اصلی این افزایش رشد پایین‌تر گروه نفت و گاز نسبت به سایر بخش‌های اقتصادی بود و تاثیر گذاری حمایت های تولید و خدماتی دولت از بخش خصوصی) .

در سال پایانی برنامه چهارم توسعه اقتصاد کشور نسبت به سال 1387 از عملکرد نسبتا مطلوبی برخوردار بود . به طوری که تولید ناخالص داخلی به قیمت‌های ثابت نسبت به سال 1387 با افزایش 2.2% به سطح 3% رسیده است البته در این سال رشد تولید ناخالص داخلی بدون احتساب نفت نیز از رشد 3.7% برخوردار شد.

سال 1389 نیز تولید ناخالص داخلی به قیمتهای ثابت 5.8% رشد را نشان می‌دهد،در این سال تولید ناخالص داخلی بدون نفت 6.1% رشد داشت که در مقایسه با رشد تولید ناخالص داخلی کمبی بیشتر از 0.3 واحد بود دلیل بالاتر بودن عملکرد مذکور نرخ رشد پایین (1.9% ) ارزش افزوده گروه نفت به قیمت‌های ثابت بود و شاید از سال 1389 باید به عنوان پایان و آخرین سال خوش اقتصادی کشور نام ببریم .

از شروع دهه 90 ، بر اساس داده های بانک مرکزی در سال 1391 رشد اقتصادی به منفی 5.8% با احتساب نفت و بدون نفت به به 3.1% در تولید داخلی رسیده رسید.که همزمان با شروع تحریم های سنگین و متوالی بر ایران و اقتصاد ایران بود.